ABC tynków

Tynki gipsowe 

    Tynki gipsowe utrzymują mikroklimat przyjazny człowiekowi – gips wchłania nadmiar wilgoci i oddaje ją, gdy w pomieszczeniu jest zbyt sucho.

 Gdzie można je układać?

Tynki gipsowe można układać wyłącznie wewnątrz domu. Nadają się one na wszystkie podłoża, pod warunkiem, że mają one wystarczającą nośność.

Tynki gipsowe są bardzo dobrym podłożem pod powłoki malarskie, tapety lub płytki ceramiczne. Stosować je można bez ograniczeń w kuchniach, łazienkach i piwnicach. Szybkie wysychanie jest ważną zaletą tego materiału. Już po pierwszej fazie wysychania, uzyskuje wilgotność do 5,5% wagowo ( inne tynki 9,5-15%).Pełne wyschnięcie następuje po 10 do 14 dni i jest zależne od grubości warstwy tynku, temperatury i wilgotności w pomieszczeniu. Po wyschnięciu jest odporny na ścieranie. Bez problemu można wbijać w niego gwoździe, nie odpryskuje.

Podstawowym składnikiem tynku jest gips ( CaSO4 + 2H2O). Minerał ten zawiera w sobie dwie molekuły krystalicznej wody, które wyraźnie wpływają na podwyższenie ogniochronności tego materiału. Podczas ewentualnego pożaru, uwalniają się w formie pary wodnej i wydatnie spowalniają proces nagrzewania otynkowanego elementu. Otulina z tynku gipsowego pod względem ogniochronności jest równoważna otulinie betonowej.

Tynk gipsowy nie drażni skóry ludzkiej, posiada taki sam jak ona poziom współczynnika pH i taką samą wielkość oporu dyfuzyjnego pary wodnej. Poprzez znaczną swoją porowatość, jest sprawcą utrzymywania przyjemnego klimatu we wnętrzach. Kiedy w pomieszczeniach otynkowanych tynkiem gipsowym wystąpi nadmierna wilgoć, wchłania ją. Przekazuje z powrotem do wnętrza, kiedy poziom wilgoci w pomieszczeniu wyraźnie się zmniejszy.

 Zalety tynków gipsowych: 

  • nanosi się je jedną warstwą do 100 m2 w ciągu jednego dnia;
  • są białe, jeśli będziemy malować jasną farbą, jej zużycie będzie mniejsze;
  • mają dobrą izolacyjność termiczną. Ich współczynnik przewodzenia ciepła l jest bardzo niski – dochodzi do 0,25 W/(m.K),wiadomo zaś, że im niższy, tym korzystniejszy;
  • są zdrowe, potrafią regulować poziom wilgotności pomieszczeń, poprawiając mikroklimat we wnętrzach;
  • nie hamują przepływu pary wodnej przez ściany;
  • chronią przed rozprzestrzenianiem się ognia. 2-centymetrowa warstwa tynku wytrzyma działanie ognia przez mniej więcej 20             minut;
  • nadają się do dekoracyjnego fakturowania,
  • uniwersalność stosowania; tynki gipsowe mogą być stosowane wszędzie; w kuchniach, łazienkach i piwnicach; oprócz                         pomieszczeń, w których wilgoć występuje stale i w dużych ilościach,
  • duża przyczepność; również do trudnych do tynkowania ścian i sufitów,
  • dobra elastyczność; brak przypadków powstawania pęknięć na wytynkowanej powierzchni,
  • dobra izolacyjność termiczna; tynk gipsowy jest określany terminem; „tynk ciepły”, ponieważ w przeciwieństwie do tynków                     cementowo-wapiennych posiada bardzo niski współczynnik przewodzenia ciepła lambda=0,25-0,35 W/mK,
  • wysoka ognioochronność; równoważna ogniochronności wyprawy betonowej, wynikająca z zawartości dwóch cząsteczek                     krystalicznej wody. Podczas ewentualnego pożaru, cząsteczki te uwalniają się w formie pary wodnej i spowalniają     proces nagrzewania otynkowanego podłoża.

Tynki cementowo-wapienne

    Połączenie wapna i cementu polega na wieloaspektowych możliwościach ich stosowania – zarówno na zewnątrz jak i wewnątrz budynku, a także w pomieszczeniach suchych (pokoje, salony, klatki schodowe, piwnice, garaże) lub charakteryzujących się dużą wilgotnością (kuchnia, łazienka, pralnia). Uniwersalność w przypadku tynków cementowo-wapiennych oznacza również, że bez stosowania chemicznych środków adhezyjnych i gruntujących, które poprawiają przyczepność tynków do podłoża, tynki cementowo-wapienne można nakładać tak na podłożach betonowych jak i z cegły silikatowej, ceramiki czerwonej, bloczków betonowych jak również bloczków wykonywanych z betonu komórkowego. Dodatkowo oferują one odporność na korozję biologiczną (grzyby, algi, etc). Są też bardzo odporne na uszkodzenia mechaniczne, ale za to ciężkie do wyrabiania.

    Tynki cementowo-wapienne mogą być ostatecznym wykończeniem powierzchni ściany albo stanowić podłoże do wykonania wypraw, takich jak gładzie gipsowe, sztablatury, tynki mineralne czy akrylowe. Grubość naniesionego tynku, podobnie jak cementowego, wynosi 2-3 cm. Gruby, a więc i ciężki tynk dobrze akumuluje ciepło i zwiększa komfort akustyczny domu. Tynk cementowo-wapienny jest mniej wytrzymały na uszkodzenia i wilgoć niż cementowy. Jest za to łatwiejszy do wyrobienia i ma lepszą paroprzepuszczalność.      Tynki cementowe i cementowo-wapienne można układać w trzech warstwach (obrzutka, narzut i gładź) lub w dwóch (obrzutka i narzut). Trójwarstwowe są niezastąpione wówczas, gdy mamy do czynienia z nierównymi ścianami. Dzięki nim można wyrównać ich krzywizny, pod warunkiem, że nie przekraczają one 1,5-2 cm. Tynki dwuwarstwowe polecane są do wykańczania ścian równo wymurowanych. Tanie tynki cementowe są chętnie stosowane jako obrzutka w tynkach cementowo-wapiennych. Obniżają wówczas nieco ogólny koszt tynkowania.